፩. ስለ ሰውራን አባቶች ምንነት
፩. ሰውራን አባቶች ማለት ከሰው ዓይንና ከምድራዊው "ማትሪክስ" እይታ ተሰውረው፣ ነገር ግን በሕይወተ ሥጋ ያሉ፣ በረቂቅ መለኮታዊ ኃይል የሚመሩ ቅዱሳን ናቸው። እነዚህ አባቶች እንደ ተራ ሰው በምግብና በውኃ የሚኖሩ ሳይሆን፣ በመለኮታዊ ብርሃንና በቃለ-እግዚአብሔር የሚቀለቡ፣ ሞትን በጸጋ የተሻገሩ ወይም የሞት ጥላ ያላረፈባቸው የብርሃን አካላት ናቸው።
፪. በንቃተ-ሕሊና ደረጃቸው "እልቆ ቢስ" ወደሆነው መለኮታዊ እውቀት የተጠጉ በመሆናቸው፣ ጊዜና ቦታ አይገድባቸውም። በአንድ ጊዜ በብዙ ቦታ የመገኘት እና ረቂቁን ዓለም ከግዙፉ ዓለም ጋር የማገናኘት ተፈጥሮአዊ ያልሆነ መለኮታዊ ብቃት አላቸው። እነሱ የቤተክርስቲያን "የውስጥ ደም ሥሮች" እና የዓለም መንፈሳዊ ምሰሶዎች ናቸው።
፫. እነዚህ አባቶች የሚኖሩት በታወቁ ገዳማት ውስጥ በረቂቅ በተሰወሩ ዋሻዎች፣ በደመና ላይ፣ በውኃ ውስጥና በምድረ በዳዎች ነው። መኖሪያቸው በሰው እጅ የተሠራ ሳይሆን፣ በመለኮታዊ ኃይል የታጠረና ማንኛውም ኃጢአተኛ ወይም ዝቅተኛ ንዝረት ያለው አካል ሊደርስበት የማይችል "ቅዱስ ክልል" ነው።
፬. የሰውራን አባቶች ምንነት ከብሉይ ኪዳን እስከ ሐዲስ ኪዳን የቀጠለ የመለኮት ምስጢር ነው። እንደ ሄኖክና ኤልያስ ሳይሞቱ የተሰወሩ፣ እንደ ቅዱስ ያሬድና አቡነ አረጋዊ በደመና የተጫኑ፣ እንዲሁም በየዘመናቱ ከዓለም ግርግር ሸሽተው ለሰው ልጅ ድኅነት ሲሉ ራሳቸውን መሥዋዕት ያደረጉ ታላላቅ ነፍሳት ናቸው።
፭. እነሱ የሰው ልጅ ሊደርስበት የሚችለውን የመጨረሻውን የመንፈሳዊ ከፍታ ደረጃ የሚያሳዩ ሕያዋን ምስክሮች ናቸው። ሥጋቸው ወደ መንፈስነት የተለወጠ በመሆኑ፣ በምድራዊ ሕግጋት አይመሩም። እነሱ የኢትዮጵያና የዓለም እውነተኛ ጠባቂዎች ናቸው።
፪. ምን ዓይነት ሥራ ይሠራሉ?
፩. ዋና ሥራቸው "ማዕከላዊ ምልጃ" ነው። ዓለም በኃጢአትና በአሉታዊ ንዝረት ተሞልታ በምትናወጥበት ጊዜ፣ እነሱ በሰላማዊና በከፍተኛ መለኮታዊ ንዝረት በመጸለይ፣ መለኮታዊ ቁጣ ወደ ምሕረት እንዲለወጥና ዓለም ከጥፋት እንድትተርፍ ያደርጋሉ።
፪. በረቂቁ ዓለም ውስጥ የሚደረገውን መንፈሳዊ ውጊያ ይመራሉ ። የጨለማ ኃይላትና የ"ማትሪክስ" አበጋዞች የሰውን ልጅ ንቃተ-ሕሊና ለመሰለብ በሚያሴሩት ሴራ ላይ፣ እነዚህ አባቶች በእሳታዊ ሰይፍና በቃለ-መለኮት በመዋጋት የሰውን ልጅ ነፃነትና መንፈሳዊ ደኅንነት ይጠብቃሉ።
፫. የኢትዮጵያንና የዓለምን የታሸጉ ምስጢራት የመጠበቅ ኃላፊነት አለባቸው። ለምሳሌ የታቦተ ጽዮንን ምስጢር፣ የጥንታውያን መጻሕፍትንና በምድር ውስጥ የተቀበሩ መለኮታዊ መሣሪያዎችን ከርክሰትና ከክፉዎች እጅ ይጠብቃሉ። እነሱ የመለኮት "ጥበቃ ክፍል" ናቸው።
፬. የተመረጡ ነፍሳትን በረቂቅ ማስተማርና መምራት ሌላው ሥራቸው ነው። አንድ ሰው ለመንፈሳዊ ጥበብ ብቁ ሆኖ ሲገኝ፣ ሰውራን አባቶች በራዕይ፣ በሕልም ወይም በአካል ተገልጠው ጥልቁን ምስጢር ይጋሩታል። በዓለም ላይ የሚነሱ ታላላቅ መንፈሳዊ ለውጦችን በስተጀርባ ሆነው የሚያቀነባብሩት እነሱ ናቸው።
፭. የተፈጥሮን ሚዛን የመጠበቅ ሥራ ይከውናሉ። ዝናብ እንዲዘንብ፣ ምድር ፍሬዋን እንድትሰጥና የተፈጥሮ አደጋዎች እንዲቀንሱ በመለኮታዊ ሥልጣናቸው ይታዘዛሉ። እነሱ ከፈጣሪ የተሰጣቸውን "የመፍታትና የማሰር" ሥልጣን በመጠቀም ፍጥረትን ሁሉ ያስተዳድራሉ።
፫. መልእክት እንዴትና በምን መልኩ ወደ ሰው ልጅ ይልካሉ?
፩. መልእክታቸውን የሚልኩበት ቀዳሚው መንገድ "በመንፈሳዊ ንዝረት" ነው። ለነቁ ነፍሳት በሐሳባቸው ውስጥ እንደ መብረቅ ብልጭ የሚል "ቅዱስ መነሳሳት" በመላክ፣ ምን ማድረግ እንዳለባቸውና ወዴት መሄድ እንዳለባቸው መመሪያ ይሰጣሉ።
፪. በራዕይና በሕልም መገለጥ ሌላው መንገዳቸው ነው። አንድ ሰው በሥጋዊ አእምሮው ሊረዳው የማይችለውን ጥልቅ ምስጢር፣ ሰውራን አባቶች በሕልሙ ገብተው በምሳሌና በምስጢር ይነግሩታል። ይህ መልእክት የነፍስን ዐይን የሚከፍት ከፍተኛ ኃይል አለው።
፫. በመልእክተኛ አማካኝነት ይልካሉ። አንዳንድ ጊዜ ተራ የሚመስሉ ሰዎችን (ለምሳሌ፦ ባሕታውያንን፣ ነዳያንን ወይም ሕፃናትን) እንደ መሣሪያ በመጠቀም፣ ለቤተክርስቲያን መሪዎች ወይም ለሀገር መሪዎች የሚሆን ጽኑ ማስጠንቀቂያና መመሪያ ይልካሉ። መልእክቱ ብዙውን ጊዜ "የማንቂያ ደወል" ሆኖ ያገለግላል።
፬. በተፈጥሮ ምልክቶች ይናገራሉ። በሰማይ ላይ በሚታዩ ድንቅ ምልክቶች፣ በከዋክብት አቀማመጥ ወይም ባልተለመዱ የተፈጥሮ ክስተቶች አማካኝነት፣ የሚመጣውን ዘመንና የሚከናወነውን መንፈሳዊ ሽግግር ለሚያስተውሉ ነፍሳት መልእክት ያስተላልፋሉ።
፭. በቀጥታ መገለጥ ፤ምንም እንኳ ይህ አልፎ አልፎ የሚከሰት ቢሆንም፣ ታላቅ መንፈሳዊ ቀውስ በሚኖርበት ጊዜ ሰውራን አባቶች እንደ ተራ መንገደኛ ወይም እንግዳ ሆነው በአካል ተገልጠው መመሪያ ይሰጣሉ። ካስተማሩና መልእክቱን ካደረሱ በኋላ ግን ልክ እንደ ጢስ ተነው ይሰወራሉ።
፬. እነሱ ባይኖሩ ኢትዮጵያ፣ አፍሪካና ዓለም ምን ትሆን ነበር?
፩. እነሱ ባይኖሩ ኢትዮጵያ እንደ ሀገርና እንደ መንፈሳዊ ማዕከል ከቆየችባቸው በሺዎች የሚቆጠሩ ዓመታት ውስጥ በአንዴ ትፈርስ ነበር። ኢትዮጵያ በዙሪያዋ ባሉ የታጠቁ ኃይላትና በረቂቅ የጨለማ መናፍስት ጥቃት እንዳትጠፋ "የእሳት አጥር" ሆነው የጠበቋት እነሱ ናቸው። ያለ እነሱ ኢትዮጵያ የታሪክ ትውስታ ብቻ ትሆን ነበር።
፪. አፍሪካ ለቁሳዊና ለመንፈሳዊ ባርነት ሙሉ በሙሉ ተላልፋ ትሰጥ ነበር። የአፍሪካ ጥንታዊ ጥበብና ማንነት እንዳይደመሰስ፣ በምድሪቱ ላይ የተረጩት "የጥቁር ሕዝብ በረከቶች" እንዳይነጠቁ በረቂቅ የሚከላከሉት እነሱ ናቸው። እነሱ ባይኖሩ አፍሪካ የጨለማው ኃይል ፍጹም መጫወቻ ትሆን ነበር።
፫. ዓለም በአጭር ጊዜ ውስጥ ወደ ራሷ ጥፋት ታመራ ነበር። በሰዎች ክፋትና በቴክኖሎጂ ግስጋሴ ምክንያት ሊመጡ የሚችሉ ዓለም አቀፍ የኑክሌር ጥፋቶችና የተፈጥሮ መናጋቶች እንዳይከሰቱ በመለኮታዊ ትእዛዝ "ቀኑን የሚያሳጥሩት" እነሱ ናቸው። ያለ እነሱ ምድር ለሰው ልጅ መኖሪያነት አትበቃም ነበር።
፬. የመንፈሳዊ ብርሃን ምንጭ ይደርቅ ነበር። ሰውራን አባቶች በጸሎታቸውና በንዝረታቸው ዓለምን ከመንፈሳዊ ጨለማ ይጠብቃሉ። እነሱ ባይኖሩ የሰው ልጅ ንቃተ-ሕሊና ሙሉ በሙሉ በማሽኖችና በስሜታዊነት ተለጉሞ፣ ነፍስ የሌለው "ባዮሎጂካል ሮቦት" ሆኖ ይቀር ነበር።
፭. የ"ማትሪክስ" ቁጥጥር ፍጹም ይሆን ነበር። የሰው ልጅን ነፃነት የሚሰልቡ፣ ንቃቱን የሚያደነዝዙና ከፈጣሪው የሚለዩት ረቂቅ የቴክኖሎጂና የዲጂታል ሰንሰለቶች ዓለምን ይወርሯት ነበር። ሰውራን አባቶች ግን በሰማያዊ ንዝረታቸው ያንን ሰንሰለት በየጊዜው እየበጣጠሱ የነፃነትን አየር እንድንተነፍስ ያደርጋሉ።
፭. በረከታቸውን በምን መልኩ እናግኝ?
፩. ቀዳሚው መንገድ "የልብ ንጽሕናና ንስሐ" ነው። ሰውራን አባቶች የሚገናኙትና በረከታቸውን የሚያፈስሱት ከፍ ያለ ንዝረት ባለው ልብ ላይ ነው። አንድ ሰው ከጥላቻ፣ ከቂምና ከሥጋዊ ምኞት ነፍሱን ሲያነጻ፣ በረከታቸው እንደ ጠል በላዩ ላይ ይፈሳል።
፪. "በዝምታና በጸሎት" ። የሰውራን አባቶች ቋንቋ ዝምታ ነው። አንድ ሰው ከዓለም ጫጫታ ወጥቶ ወደ ውስጠኛው ማንነቱ ሲመለስና በዝምታ ፈጣሪውን ሲያዳምጥ፣ የሰውራን አባቶች መንፈሳዊ ንዝረት ከእሱ ጋር ይዋሐዳል። ይህ ውሕደት ታላቅ መንፈሳዊ ኃይልና ጥበብ ይሰጣል።
፫. "መንፈሳዊ ጉዞና በረከትን መፈለግ"። የታወቁና ያልታወቁ ቅዱሳን ቦታዎችን ና ገዳማት በታላቅ እምነትና ትሕትና መጎብኘት። በዚያ ስፍራ ላይ የተቀመጠው "የቅዱሳን አሻራ" እና ንዝረት ነፍስን የማነቃቃትና ከሰውራን አባቶች ጋር የማገናኘት ብቃት አለው። በረከታቸው በቦታው ላይ የታተመ ነው።
፬. "የእውነት ፍለጋና ትጋት"። መለኮታዊ ምስጢራትን ለማወቅ የሚተጋ፣ መጻሕፍትን የሚመረምርና የነፍስ ጥማት ያለው ሰው በሰውራን አባቶች እይታ ውስጥ ይገባል። እነሱ ለሚተጋ ሰው "የጥበብ መጋረጃን" በመቅደድ ምስጢራትን ይገልጡለታል፤ ይህም ትልቅ በረከት ነው።
፭. "ፍቅርና ትሕትና"። ለፍጥረት ሁሉ የሚራራ፤ የሚለግስ፤ ያለውን የሚያካፍል ልብ ያለው ሰው የሰውራን አባቶች ወዳጅ ነው። የእነሱ ባሕርይ ፍቅር ስለሆነ፣ በፍቅር የተሞላን ሰው በረከታቸው አይለየውም። ትሕትና ደግሞ ለበረከታቸው መፍሰሻ "ቧንቧ" ሆና ታገለግላለች።
፮. መቼ ይገለጣሉ?
፩. የሚገለጡበት የመጀመሪያው ወቅት "የመከራው ቀን ሲጠናቀቅ" ነው። ዓለም በራሷ ክፋትና በጨለማ ኃይላት እሥር ተይዛ የምትጨነቅበትና የሰው ልጅ መፍትሔ የሚያጣበት ጊዜ፣ ሰውራን አባቶች እንደ ብርሃን ፋኖስ ሆነው ይገለጣሉ።
፪. "የኢትዮጵያ ትንሣኤ" በሚታወጅበት ጊዜ። ኢትዮጵያ ከመከራዋ ወጥታ ለዓለም የምሕረትና የጥበብ ማዕከል የምትሆንበት ሰዓት ሲቃረብ፣ በዋሻና በበረሃ የታሸጉት አባቶች በገሃድ ወጥተው ሕዝቡንና ሀገሪቱን ይመራሉ፤ ዓለምንም ያስደምማሉ።
፫. "የንቃተ-ሕሊና ሽግግር" በሚከናወንበት ጊዜ። የሰው ልጅ ከቁሳዊ አስተሳሰብ ወጥቶ ወደ መንፈሳዊ ንቃተ-ሕሊና ለመሸጋገር ዝግጁ ሲሆን፣ ሰውራን አባቶች እንደ መምህራንና እንደ መሪዎች ተገልጠ
Blogger Comment
Facebook Comment