ክፍል ፭፦ የኢኮኖሚ አቅም ማጣት በቤተክርስቲያን ላይ የሚያመጣው መዋቅራዊ አደጋ
"እኔም፦ ከኃይል ጥበብ ትበልጣለች፤ ነገር ግን የደኃ ጥበብ ትናቃለች ቃሉም አይሰማም አልሁ።" - መክብብ ፲፥፲፮ (በሌላው የትርጉም እትም መክብብ ፱፥፲፮)
በቀደመው ክፍል ፬ የእህት አብያተ ክርስቲያናት (የኮፕቲክና የአርመንያ ኦርቶዶክስ ማኅበረሰቦች) በታሪክ ፈተናዎችና ስደቶች ውስጥ የጸኑትና ሕልውናቸውን ያስከበሩት እርስ በርስ ባላቸው ጠንካራ የኢኮኖሚ ትስስርና የሀብት አቅም መሆኑን አይተናል። ዛሬ ደግሞ በክፍል ፭፣ ምዕመኑ በኢኮኖሚ ሲደክምና "ድህነት ቅድስና ነው" የሚሉ እውቀት አልባ ስብከቶችን ሰምቶ ሀብት ማፍራቱን ሲተው፣ በቤተክርስቲያን ተቋማዊና መዋቅራዊ ሕልውና ላይ የሚመጣውን ታላቅ አደጋ በጥልቀት እንመረምራለን።
ጠቢቡ ሰሎሞን በመክብብ መጽሐፍ ላይ ያስቀመጠው እውነት ዛሬ በ21ኛው ክፍለ ዘመን በዓይናችን እያየነው ያለ ተጨባጭ ሀቅ ነው፦ "የደኃ ጥበብ ትናቃለች ቃሉም አይሰማም"።
፩. የዕውቀትና የታሪክ የበላይነትን በገንዘብ ማጣት!
ቤተክርስቲያናችን የጥንት ስልጣኔ፣ የፊደል፣ የጥበብና የታሪክ መፍለቂያ መሆኗ ግልጽ ነው። ይሁን እንጂ ዛሬ ባለንበት ዓለም፣ አንድ ማኅበረሰብ የቱንም ያህል ታላቅ ታሪክና ረቂቅ እውቀት ቢኖረውም፣ ያንን እውቀት የሚደግፍና የሚያስፈጽም የኢኮኖሚ አቅም ከሌለው ድምፁና እውነቱ በዓለም መድረክ ላይ የመደመጥ ዕድሉ እጅግ አናሳ ይሆናል።
ታሪካዊ ገዳማቶቻችንን ለመጠበቅ፣ ጥንታውያን የብራና መጻሕፍቶቻችንን በዘመናዊ መልክ ጠብቆ ለትውልድ ለማቆየትና ቅርሶቻችን እንዳይዘረፉ መዋቅራዊ ከለላ ለመስጠት እንኳ የፋይናንስ አቅም ያስፈልጋል። ምዕመኑ በኢኮኖሚው መስክ አቅም ማጣት ሲጀምር፣ ቤተክርስቲያን የራሷን መብትና ቅርስ ለማስከበር እንኳ በሌሎች ኃይሎች የገንዘብ ድጋፍና ምጽዋት ሥር እንድትወድቅ ይገደዳል። ይህ ደግሞ ተቋማዊ ነጻነቷን አሳልፋ እንድትሰጥ በር ይከፍታል።
፪. የወጣቱን ትውልድ ተስፋ ማጣትና ለጥቃት መጋለጥ!
ምዕመኑ ደሃ እንዲሆንና ምድራዊ ሀብትን እንዲንቅ የሚሰብኩ አገልጋዮች፣ በትውልዱ ላይ እያመጡ ያሉት ስነ-ልቦናዊና ኢኮኖሚያዊ ውድመት ቀላል አይደለም። በቤተክርስቲያን መድረኮች ላይ ወጣቱ ጠንክሮ እንዲሠራ፣ የንግድና የኢንቨስትመንት ባለቤት እንዲሆንና ሀብት እንዲያፈራ ካልተማረ፣ በሀገሪቱ የሥራ ገበያ ላይ ተወዳዳሪ መሆን ያቅተዋል። በዚህም ምክንያት የኦርቶዶክስ ወጣቶች ለከፍተኛ የሥራ አጥነትና ለኢኮኖሚ ድህነት ይዳረጋሉ።
የኢኮኖሚ አቅም የሌለውና ለዕለት ጉርሱ የሚጨነቅ ወጣት፣ የቤተክርስቲያንን መዳከም ለሚመኙና በገንዘብ ለሚደግፉት ባዕዳን ኃይሎችና ልዩ ልዩ ቡድኖች በቀላሉ ሰለባ የመሆን ዕድሉ ከፍተኛ ነው። የኢኮኖሚ ድህነት የሰውን ልጅ እምነቱንና ክብሩን እንኳ በገንዘብ እንዲለውጥ የሚያስገድድበት የወጥመድ መጀመሪያ ነው።
፫. ተቋማዊ ነጻነትና የውሳኔ ሰጪነት መጥፋት!
በሀገር ደረጃ ትልልቅ የኢኮኖሚ መዋቅሮች፣ ባንኮች፣ የኢንዱስትሪ ማዕከላትና የንግድ ተቋማት ሲገነቡ የኦርቶዶክስ ምዕመናን በባለቤትነትና በቁልፍ ውሳኔ ሰጪነት ቦታዎች ላይ ካልተገኙ፣ የቤተክርስቲያን ሕልውና አደጋ ላይ ይወድቃል። ገንዘብና የኢኮኖሚ ሉዓላዊነት ያላቸው ኃይሎች፣ የሀገሪቱን የፖሊሲና የሕግ አቅጣጫዎች ወደ ፈለጉት መንገድ የመጠምዘዝ አቅም አላቸው። ምዕመኑ "ድህነት ቅድስና ነው" በሚል ከንቱ ሰበብ ከገበያው ራሱን ሲያገል፣ ቁልፍ የሀብት ምንጮች በሙሉ በሌሎች እጅ ይወድቃሉ።
ቤተክርስቲያን ለልማት፣ ለትምህርት ቤቶችና ለሆስፒታሎች ግንባታ የሚሆን የፋይናንስ አቅም በራሷ ማመንጨት ካልቻለች፣ ሁልጊዜም ከመንግሥትና ከሌሎች ድርጅቶች እጅ የምትጠብቅ ጥገኛ ተቋም ሆና ትቀራለች።
፬. የታካች እጅ ውጤት!
መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ እንደሚያስተምረን ስንፍናና ስራን መናቅ ውድቀትን ያመጣል፦ "የታካች እጅ ድሃ ታደርጋለች፤ የትጉሃን እጅ ግን ታበለጽጋለች" (ምሳሌ ፲፥፬)። ምዕመኑ እንዲደኸይና "ይህ ዓለም ተራ ነው" በሚል ሰበብ ከሥራና ከሀብት ማፍራት እንዲርቅ የሚሰብኩ አገልጋዮች፣ በተዘዋዋሪ መንገድ ትውልዱን ወደ "ታካችነት" እየመሩት ነው። ይህ ዓይነቱ የዕውቀት ማነስ የወለደው ስብከት ቤተክርስቲያንን ወደ ድህነት፣ አሠራሯን ወደ ኋላ ቀርነት፣ ምዕመኑን ደግሞ ለሌሎች ኃይሎች ተጋላጭና ተገዢ ወደ መሆን እየገፋው ይገኛል።
የኢኮኖሚ አቅም ማጣት መንፈሳዊነት ሳይሆን መዋቅራዊ ኪሳራና ለጥቃት መጋለጥ ነው። የደኃ ጥበብና ታሪክ በዓለም መድረክ ላይ ይናቃል። ቤተክርስቲያናችን ተቋማዊ ነጻነቷንና ክብሯን ጠብቃ እንድትኖር፣ ምዕመናኖቿ በኢኮኖሚው መስክ አቅም ፈጣሪ፣ መሪና ባለሀብቶች መሆን አለባቸው። ድህነትን የሚሰብኩንን የድንቁርና ድምፆች ሰብረን፣ በትጋት የምንበለጽግበት ጊዜ አሁን ነው!
በሚቀጥለው (ክፍል ፮) የProtected ፖለቲካ ተሳትፎ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ግዴታ እና "የዮሴፍና ዳንኤል" ስልተ-ቀመር - ክርስቲያኖች በሥልጣንና በሕግ መዋቅር ውስጥ ለምን መገኘት አለባቸው? የሚለውን ጽሑፍ በሰፊው ይዘን እንቀርባለን።
እስከዛው ቼር እንሰንብት! ይህንን ሀሳብ ቢያንስ ለሦስት ወዳጆችዎ በማጋራት ምዕመናንን እናንቃ!
Blogger Comment
Facebook Comment